تست تویوتا سلیکا جی تی سال 1975

نریمان اصغریان | سه شنبه، ۵ شهریور ۱۳۹۲ | 8 نظر

 یکی از خودروهای جالب و مقرون به صرفه در دهه 70 در بریتانیا Toyota Celica GT (نسل اول) با موتور Twin Cam دو میل سوپاپ بود. مدل ST سلیکا در سال 1971 نسبت به خودروهای هم قیمت خودش مجهزتر بود.

قیمت مدل ST  به 1،362 پوند می رسید و مدل GT نیز با قیمت 2،345 پوند همین سنت ارزش در برابر مبلغ پرداختی را تکرار می کند. به جز چرخهای متفاوت و علامت GT، در ظاهر خودرو از بیرون هیچ فرق خاصی بین ST وGT  نیست حتی در داخل هم به جز پوشش چرمی فرمان فرق دیگری دیده نمی شود. تغییراتی که مدل ST  را از GT جدا می کند بیشتر در باطن خودرو نهفته است. از دید یک راننده به جز واکنش متفاوت نسبت به پدال گاز تغییر دیگری رخ نداده است.

5

چون موتور 1.6 تویوتا به صورت جریان متقاطع (پورت های مکش و اگزوز در جهت های مقابل هم هستند) است، به راحتی سرسیلندر جدید با دو میل سوپاپ که توسط زنجیر چرخیده می شوند روی آن نصب شد. مدلهای ST تک میل سوپاپ بودند. نسبت تراکم از 9.4 افزایش یافت و به 9.8 رسید؛ همچنین زمان بندی سوپاپها و جریان سوخت با تغییرات جدید سازگار شده اند تا موتور جدید بتواند با توجه به دو میل سوپاپ بودنش در دورهای بالا عملکرد بهتری داشته باشد ولی با وجود این تغییرات علایم هشدار دهنده دور موتور سنج هنوز هم ثابت مانده اند (از دور 6500 خط زرد شروع می شود و از دور 7000 هم خط قرمز یا ردلاین).

6

تویوتا در مورد افزایش قدرت قابل توجه این موتور نسبت به قبل ادعایی نمی کند. قدرت از 113 اسب بخار در دور 6000 به 124 اسب بخار در دور 6400 می رسد. انتظار می رفت با توجه به ضرایب خوب گیربکس این 11 اسب افزایش قدرت 4 تا 5 مایل به حداکثر سرعت اضافه کند ولی بر اساس تستی که در پیست MIRA انجام شد حداکثر سرعت 8 مایل بیشتر شده بود. در مقایسه با مدل ST که گیربکس 4 دنده داشت مدل GT از گیربکس 5 دنده برخوردار است که دنده آخر آن اُور درایو (نسبت دنده کمتر از 1) است. برای اینکه سبکتر بودن دنده 5 نسبت به دنده 4 گیربکس 4 دنده تا حدی جبران شود تویوتا در مدل GT از ضریب دیفرانسیل 4.11 به جای 3.90 استفاده کرده است.

در واقع نسبت دنده های گیربکس جدید ماهرانه انتخاب شده اند و سنگینتر کردن ضریب دیفرانسیل باعث شده است که این خودرو در دنده 5 بتواند تا نزدیک دور ماکسیمم قدرت سرعت بگیرد. با دنده 4 می توان سرعت 160 را رد کرد و در عین حال این دنده کشش بسیار خوبی دارد و می توان در بازه سرعتی گسترده ای از آن استفاده کرد. در جاده واقعا بهترین کار این است که با دنده 4 حرکت کنید و فقط سر پیچهای تند از دنده معکوس استفاده کنید. سلیکا در دنده 4 از سرعت 32 کیلومتر کشش قوی دارد در حالی که در دنده 5 در سرعتهای زیر 48 کیلومتر خودرو از کشش کافی برخوردار نیست. بقیه دنده ها نیز ضرایب خوبی دارند به جز دنده 2 که برای چنین خودرویی مقداری سنگین است و اگر راننده دور موتور را از ردلاین بالاتر نبرد در دنده 2 نمی تواند به سرعت 60 مایل برسد ولی دنده 3 از مرز 80 مایل عبور می کند.

7

به جز افزایش حداکثر سرعت، دو میل سوپاپ شدن موتور به وضوح در شتابگیری از حالت سکون تاثیر گذاشته است. با اینکه سلیکا GT در شرایط آب و هوایی بدتری نسبت به ST تست شد ولی تا سرعت 60 مایل بیش از 2 ثانیه از ST سریعتر بود. همچنین تایمهای 0 تا 100 مایل و مسافت 1 کیلومتر نیز بهبود قابل توجهی داشته اند و فقط اندکی بیش از 30 ثانیه زمان می برد تا سرعت از 160 کیلومتر عبور کند.

سلیکا ST بسیار کم مصرف و اقتصادی بود و مدل GT حتی از ST هم کم مصرف تر ظاهر شد. پیدا کردن خودرویی در این کلاس که بتواند در تست نشریه Autocar در سیکل ترکیبی به رقم حدود 30 مایل به ازای هر گالن (9.4 لیتر در 100 کیلومتر) دست پیدا کند شگفت انگیز است. سلیکا GT در تست به رقم 29.8 مایل به ازای هر گالن (9.5 لیتر در 100 کیلومتر) دست یافت و از آنجایی که بخشی از تست مصرف سوخت در شرایط آب و هوایی نامساعد انجام شد این احتمال می رود که مالکین خودرو در شرایط ایده آل بتوانند به رقم 9.4 لیتر در 100 کیلومتر دست یابند. مصرف سوخت (در حال حرکت با سرعت ثابت) در سرعتهای پایین در حدی که انتظار میرفت خوب نبود و در سرعت 30 مایل (48 کیلومتر) مصرف 50 مایل به ازای هر گالن (5.6 لیتر در 100 کیلومتر) بود؛ ولی در سرعت ثابت 60 مایل (96.5 کیلومتر) روند افزایش مصرف بی رویه نبود و با وجود 2 برابر شدن سرعت هنوز هم مصرف در حد معقول 40 مایل به ازای هر گالن (7.0 لیتر در 100 کیلومتر) بود. از سرعت 60 مایل به بعد روند افزایش مصرف سوخت به تدریج حالت تصاعدی به خود گرفت و در سرعت ثابت 160 کیلومتر مصرف به 20 مایل به ازای هر گالن (14.1 لیتر در 100 کیلومتر) رسید. مصرف روغن این موتور بسیار کم بود در حدی که در حین تست و بعد از آن نیازی به اضافه کردن روغن نبود.

جدا از تغییرات اعمال شده در موتور، مدل GT به صورت استاندارد از دیفرانسیل لغزش محدود بهره می برد. به لطف این سیستم رانندگان به سرعت متوجه چسبندگی خوب و از بین رفتن صدای تایرها هنگام خروج از جاده های فرعی می شوند ولی در عین حال هندلینگ خودرو در دیگر شرایط رانندگی نیز صدمه ندیده است. (در دیفرانسیلهایی که لغزش محدود بودنشان خیلی زیاد باشد هنگام گاز دادن سر پیچها خودرو دچار کم فرمانی شدیدی می شود).

3

تنها ایراد مشترک بین ST و GT این است که در سرعتهای بالاتر خودرو تمایل به کم فرمانی پیدا می کند. رانندگانی که با سرعت رانندگی نمی کنند متوجه این کم فرمانی نمی شوند زیرا در سرعتهای پایین سلیکا به هر سمتی که فرمان بدهید می رود. ولی رانندگانی که با سرعت بالاتر می رانند ممکن است در شرایطی گرفتار شوند که کم فرمانی بیشتر و بیشتر شده و سرانجام مجبور می شوند پدال گاز را رها کنند. این کم فرمانی با ورود به پیچ ها تا حدی قابل پیش بینی است و می توان با انحراف قسمت عقب خودرو به سمت بیرون پیچ که باعث بیش فرمانی می شود تا حدودی این کم فرمانی را جبران کرد (این کار در زمین خیس راحتتر است).

سیستم فرمان سلیکا از نوع ساچمه ای است که به نظر می رسد مهندسی تویوتا در این زمینه از بعضی رقبا بهتر است. هنگام برخورد چرخها با موانع غربالک فرمان دچار حرکات اضافی نمی شود و سیستم فرمان احساس خوبی به راننده منتقل می کند. تعادل سلیکا بیشتر از آنکه خوب باشد متوسط است و بادهایی که از کنار به آن می وزند باعث انحراف آن می شوند گرچه این انحراف در حد بعضی از خودروهای کوپه نیست.

سیستم ترمز سلیکا در جلو از نوع دیسکی و در عقب کاسه ای به همراه مدار ترمز جلو و عقب است. در قسمت عقب یک سوپاپ محدود کننده فشار وجود دارد. ترمزهای کاسه ای عقب نسبتا بزرگ هستند و قطر آنها به اندازه دیسکهای جلو است. با اینکه عملکرد ترمزها نرمال بود ولی برای رسیدن به بیشترین شتاب منفی نیاز به فشار زیادی روی پدال بود. روند افت عملکرد بر اثر داغ شدن ترمزها در ترمزگیری های متوالی متوسط بود و هیچ بویی از ترمزها در نیومد و نیازی به افزایش فشار روی پدال نسبت به حالت عادی نبود. مانند اکثر خودروهای ژاپنی عملکرد ترمز دستی بسیار خوب بود.

همانطور که قبلا اشاره شد چیدمان داخلی GT دقیقا مثل ST است. نشان دهنده ها کامل و واضح و خوانا هستند. دکمه های سلیکا به صورت فشاری عمل می کنند و به صورت اهرمی (مانند اهرم فعال کننده راهنما و چراغها روی ستون فرمان) نیستند. در کنسول وسط دریچه های ورود هوا، یک ساعت و جای مخصوص ضبط کاست و فضای خالی برای دکمه های اضافی واقع شده است. بخاری سلیکا در دو حالت گردش هوای داخل و ورود هوای تازه قابل تنظیم است و گردش فن آن 3 حالته است. گرمی حاصل از آن بیش از حد کافی است ولی تنظیم دمای دقیق دشوار است و در خودروی تست شده توزیع حرارت خوب نبود از این جهت که گرمای خیلی بیشتری به پای سمت چپ راننده می رسید و پای سمت راست گرمای کمتری دریافت می کرد. قابلیت بخارزدایی شیشه ها خوب بود و دید خودرو به بیرون در کل نسبتا مناسب بود به جز دید عقب که یک نقطه کور جزئی داشت و بیشتر رانندگان قد کوتاهتر متوجه آن می شدند. چراغهای جلو سلیکا 4 لامپه هستند. لامپهای بزرگ اصلی فقط برای روشن کردن جلوی خودرو در شب و تاریکی هستند و چراغهای کوچک جلو نیز روشنایی محدودی دارند.

سواری سلیکا در کلاس خودش بالاتر از حد متوسط بود که این برای ژاپنیها یک موفقیت محسوب می شد چون همیشه سیستم فنربندی آنها در حدی که انتظار میرفت خوب نبود.  با اینکه فاصله بین دو محور جلو وعقب سلیکا از حد متوسط کمتر است (مثلا از فورد کپری 7 اینچ کمتر است) اثر زیادی از نوسان در سیستم تعلیق دیده نمی شود و دست اندازها به خوبی جذب می شوند. صندلیهای جلو شکل خوبی دارند و سرنشینان را به خوبی در بر می گیرند و بازی فنرهای صندلیها به خوبی با حرکات سیستم تعلیق هماهنگ است. فضای صندلیهای عقب مانند مدل ST محدود است و سواری خودرو در قسمت عقب زیاد خوشایند نیست.

1

به خاطر دو میل سوپاپ شدن بعضی تغییرات در موتور اعمال شده است که بر خلاف سنت ژاپنیها باعث می شود دسترسی به قطعات موتور به منظور سرویس و نگهداری کمتر شود. مثلا کار کردن روی پمپ سوخت بسیار دشوار است و فیلتر روغن باید از زیر ماشین عوض شود. ولی در کل هنوز هم محفظه موتور تمیز و مرتب است.

با توجه به مصرف سوخت مناسب سلیکا، باک 50 لیتری شعاع حرکتی مطمئن و رضایت بخشی برای این خودرو به ارمغان می آورد. اگر به دید یک خودروی 2 نفره به سلیکا نگاه کنید فضای صندوق بار آن مناسب است ولی اگر به دید یک خودروی 4 نفره به آن بنگرید فضای صندوق نیز مانند فضای سرنشینان عقب محدود خواهد بود.

در کل سلیکا جی تی رقیب قدری برای رنج وسیعی از خودروهای انگلیسی و وارداتی در دهه 70 در بریتانیا است. نزدیک ترین رقیب مستقیم که از نظر قیمت نیز به آن نزدیک است Lancia Beta Coupe  است. Renault 17 Gordini نیز رقیب مستقیم دیگر است، همچنین Triumph Dolomite Sprint با اینکه 4 در است از رقبای این خودرو محسوب می شود. در این رقابت سلیکا عملکرد و سواری خوب به همراه استاندارد بالایی از کیفیت را ارائه می دهد ولی هندلینگ آن عالی نیست. اما چون قیمت آن زیاد بالا نیست افرادی که اهل رانندگی سریع هستند سلیکا را نادیده نمی گیرند.

مشخصات فنی:

طول

416 سانتی متر

عرض

160 سانتی متر

ارتفاع

131 سانتی متر

فاصله بین محور جلو و عقب

242.5 سانتی متر

نوع موتور

4 سیلندر 8 سوپاپ DOHC

قطر سیلندر

85.0 میلی متر

کورس پیستون

70.0 میلی متر

حجم موتور

1588 سی سی

نسبت تراکم

9.8 به یک

سیستم سوخت رسانی

2 عدد کاربراتور Solex

حداکثر توان

124 اسب بخار در دور 6400

حداکثر گشتاور

153 نیوتن متر در دور 5200

نوع گیربکس

5 دنده دستی

انتقال قدرت

چرخهای عقب

نسبت دنده 1

3.587

نسبت دنده 2

2.022

نسبت دنده 3

1.384

نسبت دنده 4

1.000

نسبت دنده 5

0.861

ضریب دیفرانسیل

4.11

سرعت در دنده 1 دور 7000

52 کیلومتر در ساعت

سرعت در دنده 2 دور 7000

92 کیلومتر در ساعت

سرعت در دنده 3 دور 7000

134 کیلومتر در ساعت

سرعت در دنده 4 دور 6600

174 کیلومتر در ساعت

سرعت در دنده 5 دور 6320

193 کیلومتر در ساعت

سیستم تعلیق جلو

مک فرسون استرات، اتصالات بازوهای کنترل پایین، فنرهای مارپیچ، میله ضد غلتش

سیستم تعلیق عقب

اکسل زنده، فنرهای مارپیچ، بازوهای شعاعی، میله پَنهارد

سیستم فرمان

ساچمه ای

دایره گردش خودرو

9.6 متر

وزن خالص

1005 کیلوگرم

ابعاد تایر

165SR13

ترمز جلو

دیسکی

ترمز عقب

کاسه ای

ظرفیت باک

50 لیتر

نتایج تست:

شتاب:

0 تا 30 مایل (0 تا 48.2 کیلومتر)

3.1 ثانیه

0 تا 40 مایل (0 تا 64.3 کیلومتر)

4.8 ثانیه

0 تا 50 مایل (0 تا 80.4 کیلومتر)

6.8 ثانیه

0 تا 60 مایل (0 تا 96.5 کیلومتر)

9.3 ثانیه

0 تا 70 مایل (0 تا 112.6 کیلومتر)

12.8 ثانیه

0 تا 80 مایل (0 تا 128.7 کیلومتر)

16.8 ثانیه

0 تا 90 مایل (0 تا 144.8 کیلومتر)

24.0 ثانیه

0 تا 100 مایل (0 تا 160.9 کیلومتر)

34.5 ثانیه

مسافت 400 متر

17.1 ثانیه با سرعت 130.3 کیلومتر

مسافت 1000 متر

31.9 ثانیه با سرعت 157.6 کیلومتر

کشش:

30 تا 50 مایل (48.2 تا 80.4 کیلومتر) در دنده 3

6.5 ثانیه

40 تا 60 مایل (64.3 تا 96.5 کیلومتر)  در دنده 4

10.1 ثانیه

50 تا 70 مایل (80.4 تا 112.6 کیلومتر)  در دنده 5

15.1 ثانیه

مصرف سوخت در سیکل ترکیبی

9.5 لیتر در 100 کیلومتر

حداکثر سرعت

193 کیلومتر در ساعت

برگرفته از نشریه  AUTOCAR سال 1975

8دیدگاه

  1. RACER می‌گه:

    یااا علی با موتور 1.6 لیتری کاربراتوری…120 اسب…چه راهیم میره…9.3 ثانیه…از ب ام و 2002 سریعتر بوده …واقعا حیف که همشون رو اسقاط کردن و سالمش خیلی کم مونده

  2. محمدحسن می‌گه:

    سلام.

    من بین سال 83 تا 86 یک دستگاه سلیکا اس.تی 1975 داشتم

    دوکاربراتور

    کولر فابریک و روشن

    حداکثر سرعت که من تست کردم 180. هر چند شاید باور نکنید.

    کم خرج

    محکم

    و خلاصه هر چی دلت بخواهد سربراه و عالی

    یادش بخیر. کاش نگهش میداشتم برای آینده و به عنوان یک خودرو عتیقه به ارث میذاشتم

  3. فرشاد می‌گه:

    سلام

    از سال 77تا86 یکی مدل 1975رو داشتم  متاسفانه تو طرح خودرو فرسوده اسقاطش کردم یه پراید جاش گرفتم الانشم چشمم به دنبالشه یه چیز دیگه ای بود این کوچولوی ژاپنی 

  4. علیرضا می‌گه:

    اقا من عاشق این ماشینم.یه دونه دیدم فکرکنم مال76 باشه مشکی دوکاربرات یارو میگه15 تومن به نظر من زیاد گفته.نظر شماها چیه؟

     

  5. اتابک می‌گه:

    سلام

    ببخشید من این ماشینو دارم ولی پلاک قدیمه . میشه براش پلاک گرفت؟

    • sepehr می‌گه:

      نه متاسفانه در شرایط فعلی امکان پذیر نیست، اما اگر ماشین سالمی هست در همین شرایط هم ارزش خودش را دارد و ممکن است در آینده مشمول قانون پلاک کلاسیک شود

  6. محمد می‌گه:

    سلام من اگه بخوام يكي از اينارو تو مشهد كجا گير بيارم.به نظرتون ١٨ تومن مي ارزه واسه همچين ماشيني؟؟!


در بحث شرکت کنید