هیجان بارانی در گرندپری سیلوراستون

سپهر زنگنه | دوشنبه، ۱۶ تیر ۱۳۹۳

گزارش فرمول یک انگلستان 2014

      شهرزاد تاج الدینی               

پیست سیلوراستونِ انگلستان میزبان نهمین مرحله از رقابت های فرمول یک در فصل 2014 می باشد. این پیست که سابقا تنها یک باند پرواز هواپیماهای جنگی بوده است، اکنون به عنوان یک پیست مدرن فرمول یک، پس از اسپا در بلژیک، طولانی ترین پیست تقویم فرمول یک محسوب می شود. در کل، جایزه بزرگ بریتانیا به همراه جایزه بزرگ ایتالیا از قدیمی ترین مسابقات حاضر در تقویم فیا به شمار می روند.

در تمرین های آزاد روز جمعه، روزبرگ و همیلتون، هر دو از مرسدس، با ثبت سریع ترین زمان ها رده های اول را کسب کردند و فرناندو آلونسو با کسب ردۀ سوم در هر دو تمرین نشان داد که در شرایط خشک پیست، فراری از سرعت خوبی در تک دورها برخوردار است. اما تمرین روز شنبه با بارندگی همراه بود و در این میان سباستین فتل از ردبول سریع ترین زمان را به نام خود رقم زد و هم تیمیش ریکاردو دوم شد. این در حالی بود که رانندگان مرسدس در این تمرین زمانی ثبت نکردند.

 

تعیین خط

شرایط خیس پیست تا دور تعیین خط نیز ادامه یافت و همین امر عملکرد رانندگان را به طور جدی تحت تاثیر قرار داد. تیم های فراری و ویلیامز با برداشت اشتباه از شرایط پیست، رانندگان خود را در همان دور اول حذف شده یافتند. در عوض ماروسیا برای اولین بار هر دو اتوموبیل خود را به مرحلۀ دوم تعیین خط رساند. مرحلۀ سوم و نهایی تعیین خط با شگفتی های بسیاری همراه بود و در نهایت این نیکو رزبرگ بود که در آخرین ثانیه ها توانست زمان خود را بهبود بخشد و با اختلافی زیاد نبست به سایر رانندگان، همانند مسابقۀ پیشین در اتریش، مالک پل پوزیشن شود. فتل، باتن و هولکنبرگ نیز دوم تا چهارم شدند. همیلتون به گمان اینکه زمانی که در دور قبل ثبت کرده برای پل پوزیشن کافیست، دور آخر خود را ناتمام گذاشت و با این اشتباه به رده ای بهتر از ششم دست نیافت. البته پنالتی های تعلق گرفته به مکس چیلتون از ماروسیا، پاستور مالدونادو از لوتوس و استبان گوتییرز از سائوبر، ترتیب قرار گرفتن رانندگان در مسابقه را اندکی دستخوش تغییر کرد، اما در موقعیت ده رانندۀ برتر تفاوتی ایجاد نکرد.

 

مسابقه

روز یکشنبه، هوای آفتابی سیلوراستون، نوید مسابقه ای جالب در پنجاهمین سالگرد برگزاری جایزه بزرگ بریتانیا در تاریخ نوین فرمول یک را می داد. پس از خاموش شدن پنج چراغ قرمز، رقابت آغاز شد و رزبرگ جایگاه اول خود را حفظ کرد اما سباستین فتل با استارتی بد، چهار رده را از دست داد و حتی همیلتون را پیش روی خود یافت. اما رقابت رانندگان برای کسب رتبه در اوایل مسابقه خیلی زود ناتمام ماند؛ کیمی رایکونن که مسابقه را از ردۀ نوزدهم آغاز کرده و توانسته بود چند رتبه بالا بیاید، از پیست خارج شد و در برگشت، با عبور از روی برآمدگی های خارج از پیست و عدم کاهش سرعت خود، ابتدا به شدت با موانع کنار پیست و سپس با فلیپه ماسا برخورد کرد. شدت حادثه منجر به اهتزاز درآمدن پرچم قرمز و توقف مسابقه شد. خوشبختانه به رایکونن آسیب جدی نرسید و پس از انتقال به مرکز درمانی مشخص شد تنها مچ پای وی دچار کبودی شده است. اما آسیب وارده به حائل های کنار پیست و زمانبر بودن تعمیر آن ها، مسابقه را برای یک ساعت دچار وقفه کرد. مکس چیلتون که برخلاف قوانین، در زمان توقف مسابقه به پیت رفته بود، پنالتی دریافت کرد.

 

پس از یک ساعت و پایان تعمیرات، مسابقه پشت سر اتوموبیل ایمنی از سر گرفته شد. آلونسو به دلیل رعایت نکردن موقعیت استارت، پنج ثانیه پنالتی دریافت کرد. دیری نپایید که همیلتون با سبقت از رانندگان مکلارن، خود را به رزبرگ رساند و پس از اینکه رزبرگ زودتر از وی برای تعویض لاستیک به پیت رفت، صدرنشین مسابقه شد. در دورهای میانی مسابقه، مارکوس اریکسون از کیترهام و استبان گوتییرز از سائوبر به دلیل آسیب دیدن اتوموبیل هایشان مجبور به کناره گیری از مسابقه شدند. پس از انجام پیت استاپِ همیلتون، رزبرگ مجددا به ردۀ اول بازگشت اما بار دیگر مشکل فنی گریبانگیر مرسدس شد و رزبرگ به دلیل بروز اشکال در گیربوکس اتوموبیلش، ناچار به ناتمام گذاشتن رقابت شد و صدرنشینی را به هم تیمی و نزدیک ترین رقیبش تقدیم کرد. بوتاس با تکیه بر سرعت بی نظیر ویلیامز و حفظ خوب لاستیک هایش توانست خود را به ردۀ دوم برساند اما فاصله اش با همیلتون بیش از آن بود که بتواند وی را برای کسب مقام اول به چالش بکشاند. نقطۀ اوج مسابقه بی شک در ده دور پایانی و در رقابت فتل و آلونسو بود. فتل که با استراتژیِ یک پیت استاپ بیشتر، برای بار دوم از پیت خارج می شد، با اختلافی اندک جلوتر از آلونسو قرار گرفت. اما رانندۀ اسپانیایی فراری به فتل مجالی برای گرم کردن لاستیک هایش نداد و بلافاصله از وی سبقت گرفت. نبرد فتل با آلونسو برای باز پس گیری ردۀ پنجم حدود ده دور به طول انجامید و جذاب ترین صحنه های این مسابقه را رقم زد. این در حالی بود که هر دو راننده به طور مداوم در رادیوهای خود از عملکرد دیگری به دلیل ترک محدودۀ پیست شکایت می کرد. در نهایت سه دور مانده به پایان، فتل با سماجتی مثال زدنی موفق شد بلاخره آلونسو را پشت سر گذارد و به ردۀ پنجم برسد. سرانجام در میان شادمانی و رضایت تماشاگران بریتانیایی، لوییس همیلتون به عنوان نفر اول از خط پایان گذشت و فاتح پنجاهمین جایزه بزرگ بریتانیا شد. بوتاس، ریکاردو و باتن هم دوم تا چهارم شدند. با این پیروزی، همیلتون اختلاف خود را با رزبرگ صدرنشین در رده بندی کلی تنها به چهار امتیاز کاهش داد تا در فاصلۀ دو مسابقه تا تعطیلات نیم فصل فرمول یک، رقابت دو رانندۀ مرسدس حساس تر از قبل پیگیری شود.

مرحلۀ دهم رقابت ها، دو هفت، دیگر در هوکنهایم آلمان برگزار خواهد شد.

از سراسر وب
پیشنهاد از

بدون دیدگاه