از طراحی خودرو در ایران تا طراحان ایرانی

سپهر زنگنه | سه شنبه، ۲ تیر ۱۳۹۴ | 4 نظر

وضعیت طراحی خودرو در دانشگاه های ایران و جهان

 

ابتدا اجازه دهید بر این نکته تأکید کنیم که رشته طراحی صنعتی [در ایران] جزو زیر شاخه های رشته هنر محسوب می شود و بر خلاف عقیده بسیاری از متعصبین، شما در این رشته عنوان مهندسی را یدک نمی کشید. بلکه نام طراح یا بهتر بگوییم عنوان طراح را کسب خواهید کرد. لذا اگر از علاقه مندان عنوان مهندسی هستید از ورود به این رشته خودداری فرمایید. از آنجایی که طراحی صنعتی عنوانی عمومی برای این رشته محسوب می شود و تنها در برخی کشورها به صورت کلی و عمومی با آن برخورد می شود، امروزه بسیاری کشورها با تفکیک آن به رشته های تخصصی، تصمیم گیری را برای علاقه مندان راحت تر نموده اند، به گونه ای که طراحی صنعتی امروزه زیرشاخه هایی همانند: طراحی وسایل حمل و نقل، طراحی اسباب بازی، طراحی محصول، طراحی مبلمان و… . را در زیر عنوان کلی خود جای داده است و بسته به سیاست های مراکز آموزشی در کشورهای مختلف بعضا رشته هایی به این مجموعه کلی اضافه یا از آن حذف و یا در آن ادغام می گردد.

در کشور ما، طراحی صنعتی از قدمتی نسبتا کوتاه برخوردار است و همانند بسیاری از کشورها از زیر شاخه های گروه هنر محسوب می شود. اما نکته مهم عدم تفکیک زیرشاخه ای این رشته هنری در دانشگاه های کشور است به عبارت دیگر شما در هر دو مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد، عنوان طراح صنعتی را خواهید داشت و هیچ گاه به مباحث تخصصی طراحی خودرو یا محصول به صورت جامع پرداخته نمی شود. بلکه فقط کلیت موضوع مورد تدریس و آموزش است.

اما جهت اقدام به شرکت در کنکور و امتحانات مربوط شما می بایست رشته طراحی صنعتی را از زیر گروه هنر انتخاب نموده و دیگر مراحل ثبت نامی را مطابق روال طی نمایید. شرکت در آزمون ورودی رشته طراحی صنعتی می بایست با اطلاعات نسبتا کاملی از مباحث مورد سوال صورت پذیرد، جدای از دروس عمومی مورد امتحان، دروس تخصصی شامل شناخت مواد و مصالح به عنوان یکی از بایدهای طراح صنعتی شدن خلاقیت هنری، رسم فنی و پرسپکتیو، آشنایی با تاریخ هنر ایران و جهان، اشراف بر اتفاقات مهم رخ داده در شاخه طراحی وصنعتی، آشنایی با برخی مخترعین و… . همه و همه از عواملی است که موفقیت شما را در آزمون ورودی بیش از پیش تضمین می کند.

بر خلاف بسیاری کشورهای صاحب نام اروپایی و آمریکایی در زمینه آموزش عالی طراحی صنعتی که در آنها دانشجویان می بایست با یک ذهنیت قبلی قوی، درک طراحی وخلاقیت بالا و در برخی موارد ارائه مدرکی دال بر اثبات توانایی های دستی هنری وارد این رشته شوند. در ایران شما با محدودیت های این چنین روبه رو نبوده و مخاطب بیشتری خواهید داشت، لذا می بایست قبل از ورود به این رشته از قابلیت های فردی خود در زمینه طراحی، خلاقیت، نوآوری و ساخت تا حد زیادی مطمئن بوده و همه چیز را به حساب آموزش نگذارید که نتیجه اش فقط شکست خواهد بود.

اما وضعیت پذیرش دانشجو در سایر کشورها با آن چه گفته شد تا حد زیادی متفاوت است. از برترین و معتبرترین و صاحب نام ترین کالج ها و دانشگاه های طراحی خودرو در ایالات متحده شامل مرکز هنر و طراحی در پاسادنای کالیفرنیا، CCS در دیترویت و آکادمی هنر و پس از آن در اروپا، آلمان کالج معروف فورتسهایم، در فرانسه کالج Strat، سوئد کالج Umea، ایتالیا پلی تکنیک میلان، و در انگلستان دو مرکز معتبربه نام های کالج سلطنتی انگلستان و کاونتری کالج می توان نام برد که در تمامی موارد یاد شده می بایست شما علاوه بر اثبات توانایی های هنری خویش در قالب ارسال مجموعه ای از کارهای خود تحت عنوان PortFolio جهت ارزیابی، بعضا در آزمون های ورودی شرکت نموده و در صورت قبولی وارد دانشگاه مورد نظر شوید.

آن چه مسلم است نحوه ورود دانشجو به این مراکز سهل تر از مراکز آموزش عالی داخلی به نظر می رسد، اما در واقع پس از ورود است که بسیاری عشاق طراحی اتومبیل، عطای آن را به لقایش می بخشند و از ادامه تحصیل منصرف می شوند! چرا که حجم مباحث درسی مطروحه و تمرین ها و تکالیف به حدی سنگین و فشرده است که بسیاری را مجبور به ترک رشته می نماید، هر چند اگر شما جزو گروه دانشجویان ساعی و کوشا باشید در انتها، نتیجه تلاش خود را به بهترین وجه مشاهده خواهید کرد.

نکته مهم برای دوستان علاقه مند به تحصیل در رشته طراحی خودرو در مراکز آموزش خارج از کشور، توجه به قوانین خاص هر مرکز آموزشی، هزینه های نسبتا بالای تحصیل و معاش و کشور مقصد است. اما فارغ از تمامی این نکات ذکر نکاتی مهم در خصوص رشته طراحی صنعتی ضروری به نظر می رسد.

هرچند رشته فوق زیر شاخه هنر محسوب می شود اما دانش آموخته این رشته می بایست در کنار حس قوی زیبایی شناسی، تحلیل فرم، سبک و Trend و احاطه کامل و جامع به مباحث خاص هنری از جنبه مهندسی، ساخت و تولید اطلاعات و دانش کافی را کسب نماید. چرا که طراحی زیبا بدون هیچ استدلال درست مهندسی یا دید ساختی ارزش چندانی ندارد.

علیرغم جذاب بودن این رشته در ظاهر و البته در عمل، اما به یاد داشته باشید وظیفه شما به عنوان یک طراح صنعتی در جامعه بسیار سنگین است. کافی است نگاهی کوتاه در همین لحظه به اطراف خود بیندازید تا به عمق نفوذ طراحی صنعتی در زندگی روزمره خود پی ببرید. صندلی، خودکار، گوشی موبایل، تلویزیون و همه و همه در پناه ظاهری زیبا و جذاب باطن سخت خود را پنهان نموده اند، ظاهری که محصول فکر و دست یک طراح صنعتی است.

طراحی-1

در بسیاری از کالج های دنیا اساتید معروفی همانند “پیتر فایفر” مدیر اسبق طراحی مرسدس بنز، “کریس بنگل” مدیر اسبق طراحی بی ام و، “پاتریک لکوم” مدیر اسبق طراحی رنو و بسیاری دیگر از افراد صاحب نام حتی “هرمیداس اتابکی” طراح معروف و صاحب نام ایرانی دارای کرسی استادی هستند و بی شک نشستن پای صحبت افرادی این چنین خود شما را در فضای متفاوت قرار می دهد که با هیچ تجربه ای قابل قیاس نیست.
طراح خودرو در کنار فرم دادن به یک حجم خشک صنعتی همانند خودرو و به وجود آوردن حجم زاید و دلنشینی از آن، وظیفه دارد تا در جای جای پروسه گسترش یک خودرو در کنار دیگر اعضای تیم مهندسی حضور داشته و اعمال نظر نماید و در مواردی ایده خود را تغییر نیز بدهد چرا که شما همواره از سوی عاملی تحت عنوان محدودیت سرمایه و تولید در فشار خواهید بود، لذا روحیه کار گروهی Team Work را می بایست در خود بسیار تقویت کنید، نکته ای که در مراکز صنعتی ما چندان مورد توجه نیست.

به یاد داشته باشید طراحی خودر درسراسر دنیا عشاق فراوانی دارد و امروزه نمی توان چندان تفاوتی بین فلان طراح آلمانی یا چینی یا روسی و یا ایرانی قائل شد چرا که زبان طراحی زبانی مشترک است و آنچه اثرش را از دیگران متمایز می کند درک عمیق شئ از خلاقیت است، درکی که جز با تحقیق به دست نمی آید و این خود مستلزم زمان فراوان است پس اگر انتظار دارید تا در ظرف مدت کوتاه 3 یا 5 سال یک “کریس بنگل” شماره دو از خود بسازید باید بگوییم حتما در دیدگاه خود تجدید نظر نمایید!

و نکته آخر اینکه: طراحی، طراح و طرح خوب یا بد را، در نهایت انتخاب خریدار مشخص می نماید. نگاهی به بسیاری از خودروهای طراحی شده موفق همانند مرسدس گالوینگ، مرسدس CLS، تویوتا یاریس، هیوندای سوناتا، لندرور و رنو 5 بدون در نظر گرفتن زمان ارائه آنها و یا نمونه های شکست خورده ای همانند پونتیاک آزتک، دوو لانوس و البته و صد البته زانتیا 2 و پراید 132 این نکته را به خوبی اثبات می نماید که طراحی و خوشایند شمای مشتری از یک طرح، کاملا آزاد و سلیقه ای است اما مسئولیت ارائه یک طرح منطقی، مطابق بازمان و متناسب از دید تخصصی و نه متعصبانه نسبت به یک مارک و نشان خاص بر گردن طراح است و بس. پس از یاد نبرید برای ورود به دنیای جذاب طراحی خودرو راهی طولانی، سخت و طاقت فرسا اما جذاب و پر هیجان را پیش رو دارید.

منبع: مجله ماشین شماره 322 – آبان 1388 – صفحه 36 و 37. نویسنده: مهندس علیرضا محمد زاده.

مصاحبه با هرمیداس اتابکی

 

در یکی از محلات پاریس، کارگاهی بزرگ بخش زیادی از کوچه باریکی را فرا گرفته است. وارد کارگاه و آتلیه طراحی که می شوید، مهندسان و طراحان جوان زیادی را می بینید که پشت درهای بسته ای که تنها با کدهای امنیتی باز می شوند، در حال خلق محصولاتی صنعتی برای شرکت های مختلف هستند.

تعداد کمی از این کارمندان اجازه ورود به اتاق های دیگر را دارند؛ ولی از این میان تنها یک نفر می تواند به تمام این اتاق ها که نطفه خلق خودروهای آینده در آن بسته می شود، راه یابد. او یک ایرانی است که در 9 سالگی محل تولدش را ترک کرده است.

این طراح موفق خودرو در اروپا، هرمیداس اتابکی است که چند باری هم به ایران سفر کرده تا بتواند به خواسته خود برای طراحی خودرویی متناسب با خصوصیات فرهنگی ایران جامعه عمل بپوشاند.

او حتی با ایران خودرو که بزرگ ترین خودروساز خاورمیانه است و سالانه بیش از 550 هزار خودرو تولید می کند هم مذاکره کرده اما تا کنون به نتیجه ای نرسیده است و همچنان در کارگاه خود در پاریس کار می کند.

در این کارگاه او در اتاقی پر از ماکت خودروهای طراحی شده و محصولات دیگری چون کشتی، عینک و حتی شیشه عطر، زیر نور نارنجی نشسته و به فارسی که ته لهجه ای فرانسوی در آن است، می گوید: «در تهران و در مدرسه فرانسوی رازی درس خواندم و در سال 1975 برای تحصیلات به فرانسه آمدم. در سال 1975 تا 1983 در آمریکا اقامت داشتم و به مدت چهار سال در دانشکده سی سی اس دیترویت در زمینه طراحی خودرو تحصیل می کردم.»

– چه شد که دوباره به فرانسه برگشتید؟

من فرهنگ فرانسوی را خیلی دوست داشتم. سال 1987 به فرانسه برگشتم و با شرکت رنو کارم را آغاز کردم. حدود شش سال با رنو کار می کردم. اولین کاری که آنجا انجام دادم، طراحی بدنه «رنو کلیوبود» بود که بعد از رنو 5 جزو رنوهای مدل جدیدی محسوب می شد و خوب فروش کرد. کار بعدی ام طراحی مدل معروف «مگان یک» بود. پس از آن به آمریکا برگشتم و یک سال در کالیفرنیا برای استودیوی شرکت «ولوو» کار کردم.

بعد دوباره به فرانسه برگشتم و با کمک یکی از دوستانم که در کار درست کردن خودروهای مدل بود، یک شرکت جدید را تأسیس کردیم. از سال 1994 تا الان در حومه پاریس و برای شرکت های مختلفی در آمریکا، اروپا و شرق آسیا خودرو طراحی می کنیم.

در شروع تنها سه نفر بودیم؛ اما هم اکنون شرکت ما مجموعه ای از چند شرکت است که یکی ماکت درست می کند و دیگری طراحی انجام می دهد. در حال حاضر 70 نفر کارمند شامل هفت طراح، 15 مهندس، 12 مدل ساز رایانه ای و تعدای دیگر در این شرکت فعالیت می کنند.

– نقطه شروع طراحی خودرو از کجا است؟

هنوز هم طراحی از روی کاغذ سفید آغاز می شود. خیلی راحت  تر است که از روی کاغذ طراحی را آغاز کنیم؛ چرا که ایده های مختلف بر روی کاغذ بهتر پیاده می شوند.

پس از آن، طرح در کامپیوتر سه بعدی می شود و خیلی زود در ادامه کار، طی یک ماه و نیم، ماکت اولیه و بعد چندین ماکت مختلف با طرح های متفاوت ساخته می شود. یعنی 10 یا 15 طراح روی 10 یا 15 ماکت فعالیت می کنند. از بین آنها چند طرح انتخاب می شود و پس از یک سال و نیم به دو ماکت نهایی می رسیم.

طراحی-2

– آیا در همه کشورها به یک اندازه به پردازش ایده ها برای طراحی خودرو اهمیت می دهند؟

البته طراحی صنعتی، طراحی خودرو و ارزش دادن به فکر و ایده، بستگی به فرهنگ هر جامعه دارد. طراحی صنعتی در اروپا و آمریکا به تازگی شروع شده و حتی در ژاپن نیز پدیده ای جدید است. در بعضی از کشور ها مشکل است که برای یک طرح و یا یک نقاشی مبلغ زیادی پرداخت کنند.

– حالا که قیمت طرح ها آن قدر بالا است، آیا طراحان خودرو حقوق بالایی می گیرند؟

بستگی به کشور ها دارد. اما در فرانسه برای افرادی که تازه فارغ التحصیل شده اند، حتی در مقایسه با مشاغلی مانند پزشکی حقوقشان بالاتر است. به گونه ای که در آغاز کار از دو هزار و 400 یورو شروع می شود و به مرور با توجه به نوع کار طراح، تا 25 هزار یورو نیز می رسد.

– از نقاشی صحبت کردید که قیمت های بالایی دارد، آیا شما از بچگی هم نقاشی می کردید؟

از بچگی همیشه نقاشی می کردم و کنجکاو بودم. در ضمن به ماشین هم علاقه داشتم و وقتی فهمیدم رشته ای وجود دارد که طرح ها از روی کاغذ به واقعیت تبدیل می شوند، به تحصیل در این رشته پرداختم.

طراحی صنعتی رشته ای است که طراح باید دیگر شاخه های مهندسی را نیز بشناسد و از علم مواد و آیرودینامیک سر رشته داشته باشد. البته برای محاسبات مکانیکی، با مهندسان به صورت مشترک کار را پیش می بریم.

– شما فقط خودرو طراحی می کنید؟

کار اصلی من طراحی خودرو است ولی در کنار آن، کشتی، قطار و بسیاری از وسایل دیگر از جمله عینک و شیشه عطر نیز طراحی کرده ام. حتی در سال 2002 جایزه بهترین طرح قطار را برای طراحی قطار لیون به دست آوردم. اما این ها کارهای حاشیه ای است و کار اصلی من، طراحی خودرو است.

طراحی-3

– به نظر خودتان بهترین کارتان در طراحی خودرو چه بوده است؟

بهترین کار، همیشه کار بعدی است. ولی اولین کارم که طراحی «رنو کلیو» بود، بسیار جالب بود. من بر روی لامبورگینی هم کار کرده ام. این کار نیز جالب بود، به دلیل آن که این خودروها سفارشی و دست ساز است، فضای جدیدی بر کار حاکم بود. طراح با مواد مختلفی می تواند کار کند. ولی طراحی اتومبیل هایی که تیراژ بالایی دارند، سخت تر است. چون باید به مواردی توجه کرد که در اتومبیل هایی مثل لامبورگینی لازم نیست توجه کنیم.

– به جز شما، آیا طراحان معروف ایرانی در سطح جهان داریم؟

در زمینه اتومبیل، ایرانی های زیادی را نمی شناسم و فقط می دانم یک طراح خوب ایرانی در «بی.ام.و» کار می کند؛ البته شنیده ام در بین دانشجویان ایرانی، چند نفر توانسته اند در مسابقات طراحی خودرو به برتری دست یابند.

– به نظر شما صنعت خودرو ایران با توجه به استعدادهای موجود، چگونه باید به پیش برود؟

بررسی ها نشان می دهد کشورهای آسیایی در صنعت خودرو آینده درخشانی دارند و ایران هم یکی از این کشور ها است. زمان آن رسیده تا از جوانان و متخصصان ایرانی که بخشی از آنها در خارج ایران کار می کنند استفاده کرد. زمان این کار فرا رسیده و امکاناتش هم وجود دارد. ولی این که چرا سعی نمی کنیم خودرویی طراحی کنیم که بخش زیادی از آن ایرانی باشد، واقعاً نمی فهمم.

-چگونه باید به نقطه ای که گفتید برسیم. لطفاً روشن تر توضیح دهید؟

ما اول باید با شرکت های خارجی مثل شرکت های آلمانی، ایتالیایی و دیگر شرکت ها، همکاری مشترک انجام دهیم. از طرفی باید سعی کنیم از اتومبیل هایی که در آمریکا یا اروپا ساخته می شوند تقلید نکنیم و خودرویی طراحی کنیم که به فرهنگ و جامعه ما نزدیک باشد.

– اما چگونه می توانیم این کار را بکنیم؟ خودرو یک کالای جهانی است که ربطی به فرهنگ ندارد.

نقش فرهنگ را می توان در طراحی خودرو های آمریکای و اروپایی دید که نشانه هایی از تفاوت فرهنگی شان، در طراحی خودروهایشان دیده می شود. باید روی خصوصیات فرهنگی و جامعه بررسی کنیم و بعد از آن با توجه به این مطالعات، خودرو طراحی کنیم.

از طرفی چون خصوصیات فرهنگی مشخص و مشترکی در منطقه وجود دارد، ما با در نظر گرفتن این مشترکات می توانیم یک محصول تولید کنیم که در منطقه نیز فروش خوبی داشته باشد. جالب است بگویم امروز بیشتر خودروهایی که در ایران ساخته می شوند، برای تهران است و فکری به حال تمام ایران نمی کنند.

شما مدت هاست که از ایران دور بوده اید، آیا نمی خواهید به ایران بازگردید؟

اوایل که به فرانسه آمده بودم، دلم خیلی تنگ می شد؛ اما حالا که با فرانسه و فرهنگش آشناتر شده ام، به زندگی در اینجا عادت کرده ام. با وجود این، دلم می خواهد روزی در ایران کار کنم. امیدوارم تا آن روز شروع به طراحی یک خودرو ایرانی کرده باشیم.

آشنایی با طراح ایرانی ب ام و سری هفت 2016

هفته گذشته اولین تصاویر و اطلاعات رسمی از نسل تازه ب ام و سری هفت منتشر شد و نام نادر فقیه زاده به عنوان یکی از طراحان ارشد این پروژه در سطح بین المللی بر سر زبان ها افتاد،او پیشتر نیز در زمینه طراحی داخلی نسل گذشته سری هفت و طراحی بدنه (خارجی) مدل فعلی سری شش پروژه های مهمی را برای ب ام و انجام داده بود و هم اکنون در میان طراحان خودروساز باواریایی به فردی مطرح و تاثیر گذار بدل شده است.به همین مناسب فرصتی دست داد تا بیشتر به پیشینه فعالیت های این جوان ایرانی بپردازیم.

 

نادر فقیه زاده متولد سال 1355 تهران است،در ده سالگی به همراه خانواده و بخاطر شغل پدرش که کارمند کونسولگری ایران در آلمان بود به این کشور مهاجرت کرد.او دوران نوجوانی را در مدارس معمولی سپری نمود و به هنگام انتخاب رشته ی دانشگاهی با تمرکز بر علاقه به خودرو و توانایی های هنری که از دوران تحصیل در خود سراغ داشت،در امتحان ورودی رشته ی طراحی وسایل نقلیه دانشگاه Pforzheim شرکت کرد و به همراه سه نفر دیگر در این آزمون سخت پذیرفته شد.

نادر یکی از ترم های دوران تحصیلش را در کمپانی مرسدس بنز به عنوان کار آموز گذراند،او درآنجا با تمامی مراحل طراحی و ساخت یک خودروی مدرن از ترسیم طرح اولیه تا نمونه سازی و ساخت ماکت ، نقشه کشی، شناخت مواد،روش های ماشینکاری و cnc آشنا شد.

بر طبق روال معمول دانشگاه های برتر آلمان، کمپانی های مطرحی همچون فولکس واگن ، مرسدس بنز، ب ام و، پورشه و آئودی در چهارمین ترم تحصیلی اقدام به جذب نیرو از بین دانشجویان مستعد می نمایند، نادر شانس پذیرش توسط پورشه و ب ام و را داشت اما از انتخاب پورشه بخاطر حس بهتری که نسبت به محصولات مدرن ب ام و داشت صرفنظر کرد و ب ام و را با علاقه قلبی برگزید.

زمینه کاری تخصصی مهندس فقیه زاده،شامل شاخه ای از مهندسی مکانیک مانند علم مواد، روش های شکل دهی، متالوژی و علوم مربوط به اقتصاد کاربردی و زمینه های هنری مانند طراحی دستی و کامپیوتری ، مدل سازی و قالبگیری است.

2

درسال 2001 یکی از مهمترین اتفاقات زندگی نادر فقیه زاده رخ داد که چیزی نبود جزدعوت شدن توسط کریس بنگل، سر طراح وقت کمپانی جهت همکاری در دپارتمان اصلی طراحی ب ام و.

بنگل که به استعداد شگرف این جوان ایرانی پی برده بود،او را در مسیر درست هدایت کرد،استعداد فوق العاده در کنار پشتکار کم نظیر این مهندس جوان ، نتایج شگفت آوری به دنبال داشت. بدین ترتیب نادر فقیه زاده به سرعت مراحل پیشرفت را پیمود و موفق شد در رقابت درون گروهی طراحان ب ام و برنده طراحی برتر فضا سازی داخلی نسل نو ب ام و سری هفت را ارئه دهد، او این پروژه را به نحو احسن با رعایت استانداردهای کیفی سری 7 و توجه خاص به ویژگی های منحصر به فرد این خودرو از جمله ترکیب آخرین تکنولوژی با بهترین مواد برای لوکس ترین محصول تولیدی کمپانی انجام داد.

5

به دنبال درخشش فقیه زاده که مورد تحسین تمام کارشناسان خودرویی جهان قرار گرفت،با موفقیت وی در رقابت درون گروهی دیگری، طراحی بیرونی نسل نو ب ام و سری 6 نیز به ایشان سپرده شد،مهندس فقیه زاده برای طراحی این خودرو کار بسیار سختی،در پیش داشت، زیرا می بایست پارامتر های متعدد فنی ، زیبایی شناسی و بازاریابی را مورد توجه قرار میداد برای مثال کوپه های بزرگ ب ام و از بدو پیدایش چون مدل 3.0cs دهه هفتاد یا نسل اول و دوم سری 6 همواره با شباهت هایی به کوسه ماهی طراحی شده اند،همچنین رعایت اصول کلی طراحی محصولات ب ام و از جمله طراحی مدرنی که در نسل جدید سری 5 و 7 شاهد هستیم و پرستیژ خاص سری 6 به همراه عوامل فنی محدود کننده همانند مسائل ایرودینامیک و نکات مورد توجه جهت افزایش ایمنی خودرو و عابران پیاده به هنگام تصادفات، طراحی قسمت جلوی این خودرو را دشوارتر از همیشه می کرد.

برای نمای جانبی مهمترین مسئله ، ایجاد ابهت خاص خودروهای کوپه اسپرت ، به اضافه رعایت نکاتی بود که امکان تولید نمونه چهار در شبیه مدل مفهومی Gran Coupé را برای مهندسان به وجود می اورد، ،در واقع خلق خودروی کوپه عضلانی، به شکلی که در صورت اضافه شدن درهای عقب نیز خللی در زیبای آن ایجاد نگردد.کار بسیار سختی محسوب میشود.

با این وجود، استعداد ناب ایرانی بار دیگر به کمک مهندس فقیه زاده آمد و نتیجه آن رونمایی از مدل مفهمومی ب ام و سری 6 در اواخر سال 2010 بود که مانند یک بمب خبری در رسانه های خودرویی دنیا منفجر شد.

4

نمای جانبی و عقب نظر مساعد اکثر کارشناسان را تامین کرد اما در مورد نمای جلو اتفاق نظر چندانی وجود ندارد، چرا که برای عده ای زیبا و قابل قبول و برای بعضی دیگر غیر متعارف و ناهمگون می نماید، از این جهت مهندس فقیه زاده به خوبی درس هایی که از کریس بنگل آموخته بود را به کار بسته و با طراحی خودرویی جنجالی همانند نسل پیشین سری 6 آن را در صدر خبرها قرار داد،این روش طراحی جنجالی در موارد متعددی همچون نسل پیشین سری 6 و سری 7 که همگی تحت نظارت کریس بنگل شکل گرفته بودند علیرغم انتقاد های کارشناسان و مجلات خودرویی، عملا در بازار موفق بوده و باعث گسترده تر شدن طیف خریداران برند ب ام و شده بودند.

3

فقیه زاده در مورد این خودرو میگوید: سری 6 برای من همیشه همانند کوسهٔ بزرگی هست که از آب بیرون آمده و موج عظیمی در پشت خود به وجود آورده است. با الهام از نحوه ی حرکت موج ها تلاش کردم همین حس را در اثرم پیاده کنم.

به نظر ایشان بازار هدف این خودرو، مشتری های میانسال و شیک پوشی هستند که به دینامیک و پرستیژ خودرو اهمیت ویژه ای میدهند شخصیتی همانند شون کانری زمانی که در مجموعه جیمز باند نقش آفرینی میکرد.

1

تیم طراحی ب ام و برای چهره پردازی نسل تازه اتاق هفت نیز کار بسیار سختی را پیش رو داشت.در واقع اکثر کارشناسان بر این باور بودند که هیچ خودرویی قابلیت رقابت با نسل تازه مرسدس بنز S CLASS را در این رده ندارد و از این رو شانس چندانی را برای مدل تازه سری هفت قائل نبودند، اما گذشت زمان و انتشار تصاویر سری هفت نشان داد که دپارتمان طراحی ب ام و اتفاقا در طراحی این مدل بسیار هوشمندانه عمل کرده و پس از دو نسل نه چندان موفق ، مدلی شکوهمند را در حد نسل های اول و سوم سری هفت ارائه داده است که می تواند احساسی مستحکم و غرور آفرین را از مواجه با این سدان بزرگ جثه و لوکس به بیننده القاء کند.از این رو باید حاصل کار گروهی تیم طراحان این خودرو را موفقت و تاثیر گذار دانست.

 

منبع CAR

از سراسر وب
پیشنهاد از

4 دیدگاه

  1. سالار | دی 30, 1394 | لینک نظر

    یعنی تنها ارزوم این هست که یه تراح ماشین باشم تخیلم خوبه همه چیز عالیه جر طراهی که زیاد نمی تونم خوب بکشم ولی تا توانم سعی می کنم که حتما به این ارزوم برسم نه تنها برایه پول بیش تر برایه این که بتونم ماشین هایی تراحی کنم که خودم بهش نگاه کردم افتخار کنم ولی کاشکی کسی می شد که به من کمک کنه تا تو این راه موفق شم

  2. محمد | آبان 10, 1394 | لینک نظر

    لازم نیست که حتما بیان داخل کشور طراحی کنند.خودرو سازها سفارش بدن با یه ایمیل ساده طرحو تحوبل بگیرن مشکل اینجاست که خودرو در ایران انحصار داره و دلیلی نمیبینند که وقت و هزینه صرف کنند برا یه طراحی جدید

  3. رضا7 | تیر 4, 1394 | لینک نظر

    ضعف مدیریتی داریم 100 درصد، اما خب اوناییم که رفتن اونورو به جایی رسیدن حاضر نیستن از پول و موقعیت خودشون بگذرند بیان اینور کار و سرمایه بذارن حالا به هر دلیلی.. البته اینا نظر شخصیم بود.

  4. جگوار | تیر 3, 1394 | لینک نظر

    دمشون گرم …
    حیف که مملکتی نداریم که از نوابغش استفاده کنه …