بررسی سه وانت 100 میلیونی در بازار

سپهر زنگنه | دوشنبه، ۱۵ تیر ۱۳۹۴ | 2 نظر

 وانت‌های متوسط لوکس بیش از آن که برای حمل بار مورد استفاده قرار گیرند، به عنوان خودروهایی با قابلیت‌های آفرود ولی با راحتی یک مدل سدان شناخته می‌شوند هر چند که تا چند سال پیش با کمترین تنوع و بازار رقابتی در داخل کشور روبه رو بودند.

 به نقل از خودرو کده، یکی از مهم‌ترین دلایل این اتفاق را می‌توان در نبود شناخت کافی از این رده خودروها در میان مردم دانست، زیرا برای حمل بار و جابه جایی، با وجود گزینه‌های فوق العاده‌ای همچون وانت زامیاد، باردو و یا آريسان، عملا کمتر کسی به هزینه کردن تا چندین برابر برای یک خودرو با قابلیت یکسان دست می‌زند؛ هرچند این دیدگاه به مرور در حال تغییر است تا در همین کلاس در حال حاضر تنوع خوبی را شاهد باشیم.

در این میان، مدل های تولیدی ( مونتاژ ) در داخل کشور هر چند که به طور عمده دست پرورده بزرگترین شریک تجاری خارجی؛ یعنی چین هستند ولی دارای کیفیت مناسب، سطح کاملی از امکانات و قابلیت‌های فنی‌اند تا سبب به حاشیه رفتن غولی همچون تویوتا هایلوکس شوند.

در مرز ۱۰۰ میلیون تومان، در حال حاضر دو گزینه اصلی برای خرید وجود دارد، نیسان پیکاپ و فوتون تانلند یا همان پیکاپ ایران‌خودرو ديزل که متناسب با مدل انتخابی از محدوده ۸۸ میلیون تا نزدیک به ۱۱۰ میلیون تومان متغیر هستند.

اما برای این بررسی مجهزترین و گران قیمت‌ترین مدل‌ها در نظر گرفته شده‌اند تا نیسان پیکاپ دو کابین دولوکس و فوتون با پیشرانه دیزلی رو در روی یکدیگر قرار گیرند. اما خودروی تازه وارد دیگری نیز در این محدوده به زودی به بازار عرضه خواهد شد تا سهم ژاپنی‌ها بیش از پیش شود. ایسوزو DMX جدیدترین وانت متوسط داخلی است که با قیمتی بالاتر ( حدود ۱۱۷ میلیون ) از رقیب خود نیز به فروش می‌رسد و البته برخلاف تانلند تنها با پیشرانه دیزلی در اختیار خریداران قرار خواهد گرفت.

وانت نیسان-1

با سابقه ترین عضو این جمع سه تایی، نیسان پیکاپ است، خودرویی که با وجود قدیمی تر بودن، تا حدودي طرفداران خود را در بازار دارد تا عده‌ای، گزينه مناسب در این بخش را اختصاص به آن دهند. هرچند وانت بارها هیچگاه از طراحی بدنه جذابی برخوردار نبوده‌اند ولی وقتی صحبت از پرداخت بیش از ۱۰۰ میلیون تومان باشد، ناخودآگاه بحث ظاهر خودرو نیز به پارامترهای موثر افزوده خواهد شد. از این منظر نیسان با قدمتی بیش از ۱۸ سال، چهره خسته خود را به سرعت به بیننده نشان می‌دهد که البته در این میان تکراری و یک‌نواخت شدن طراحی آن نیز دلیل دیگری برای عدم جذابیت ظاهری است.

کیفیت ساخت و مونتاژ این خودرو در رده خوب قرار دارد و از آنجایی که عملا استفاده باربری از آن نمی‌شود، صندلی‌های راحتی نیز برای مصارف شهری و خانوادگی دارد هر چند که همچون هر وانت دیگری نباید انتظار آسایش یک مدل سدان به خصوص در ردیف صندلی‌های عقب را از آن داشت. پیشرانه این خودرو از نوع چهار سیلندر ۱۶سوپاپه به حجم ۲٫۴ لیتر است که توانایی تولید حداکثر قدرت ۱۳۳ اسب بخار و گشتاور ۱۹۷ نیوتن‌متر را داراست و یک گيربكس پنج‌دنده نیز نیروی تولیدی را به هر چهار چرخ منتقل می‌کند. نیسان پیکاپ تنها عضو بنزینی گروه است و در عین حال ضعیف‌ترین آنها نیز به حساب می‌آید هر چند که نباید آن را خودرویی کند و کم توان دانست.

وانت فوتون

ایران‌خودرو در ابتدا با عرضه پیکاپ خود سر و صدای زیادی را به راه انداخته بود. فوتون تانلند را شاید به جرات زیباترین و با ابهت‌ترین وانت متوسط بازار داخلی در نظر گرفت که تجربه سواری متفاوتی با بقیه رقبای خود به سرنشینان ارایه میدهد. در خصوص طراحی ظاهری و اتاق نیز خودرویی به روز و مدرن به نظر می‌رسد ضمن این‌که دارای کیفیت ساخت بسیار خوبی است. پهنای زیاد و به طور کلی ابهاد بزرگ خودرو باعث شده تا فضای داخل اتاق برای پنج سرنشین بزرگسال واقعا مناسب باشد ضمن این‌که ارتفاع تانلند نیز بیش از دو رقیب دیگر خود است تا در ظاهر نیز خودروی بزرگتری به چشم آید.

مدل دودیفرانسیل تانلند از پیشرانه ۲٫۷ لیتری توربو دیزل به قدرت ۱۶۰ اسب بخار و گشتاور ۳۶۰ نیوتن‌متری سود می‌برد که برای وزن ۱۸۲۰ کیلوگرم آن به نظر کافی میرسد. صدای خروجی از پیشرانه آن به عنوان یک وانت جالب توجه است و عملکرد گيربكس پنج‌دنده نیز کاملا با پیشرانه در هماهنگی کامل به سر می‌برد هر چند که این وانت‌ها به هیچ وجه برای رانندگی سریع و پرسرعت ساخته نشده‌اند.

وانت ایسوزو DMX نیز مانند تانلند خودروی بزرگی و سنگینی به چشم می‌آید که البته واقعا هم همین گونه است. اما نکته جالب توجه در خصوص این خودرو شاید عدم عرضه آخرین نسل آن به بازار داخلی باشد و تنها به نمونه فیس لیفت شده نسل اول آن، با قیمت بالاتر از تمامی رقبا اکتفا شده است. مدل مورد بحث در سال ۲۰۱۲ جای خود را به نسل دوم DMX داده تا در مدل جدیدتر شاهد بهینه سازیها فراوان در آن باشیم. به دور از این مساله، ایسوزو پیکاپ خودروی قابل قبولی به نظر میرسد.

وانت فوتون کابین

طراحی آن به لحاظ جذابیت چیزی مابین فوتون تانلند و نیسان پیکاپ است هر چند که با دیدن نسل جدید، به صراحت باید آن را قدیمی دانست! پیشرانه دیزلی مورد استفاده در این خودرو با حجم سه لیتر بزرگترین در گروه است و قدرت ۱۶۳ اسب بخاری و گشتاور ۳۶۰ نیوتنمتری آن را همتراز با فوتون قرار میدهد ولی با ۷۰ کیلوگرم اضافه وزن در خصوص رقیب چینی خود، کندتر و پر مصرفتر خواهد بود. همانند دو خودروی دیگر حاضر در این جمع یک جعبه دنده دستی وظیفه انتقال قدرت پیشرانه را به سیستم چهار چرخ متحرک آن بر عهده دارد تا حرکت با ديماكس در مناطق آف‌روود نیز به راحتی میسر باشد. در مجموع آنچه مشخص است، افزایش رقابت در کلاس پیکاپ‌های متوسط لوکس در بازار داخلی است که بیشتر باید آن را مدیون عرضه مدل‌های چینی دانست.البته از محدودیت های خودروهای دیزلی از نظر کیفیت سوخت نیز نباید غافل شد که در کشورمان مسئله مهمی به نظر می رسد.

وانت ایسوزو-1

در میان سه خودروی مورد بررسی که در محدوده قیمتی تقریبا نزدیک به یکدیگر قرار دارند، شاید انتخاب خودروی مناسب‌تر آنگونه که به نظر می‌رسد ساده و آسان نباشد چرا که هر یک برتری‌ها و نقاط قوت مخصوص به خود را دارند. نیسان پیکاپ طبیعتا به واسطه حضور طولانی در بازار دارای بهترین خدمات پس از فروش است، چیزی که به ویژه در مورد پیکاپ‌ها امر حیاتی خواهد بود. اما اگر به دنبال بهترین خودرو در قبال مبلغ پرداختی باشید، پیکاپ ایران‌خودرو بهترین انتخاب به نظر می‌رسد ضمن این‌که علاوه بر آن دارای پیشرانه قدرتمند، طراحی خوب و کیفیت ساخت مناسب است. هنوز اظهار نظر در خصوص ایسوزو DMX پیش از عرضه رسمی در بازار زود است ولی به واسطه قیمت بالاتر، شاید بسیاری از افراد ترجیح دهند که حتی به خرید نمونه‌های دست دوم تویوتا هایلوکس اقدام کنند تا خرید مدل صفر کیلومتر نسل پیشین این وانت!

دنده 6 : البته در کنار این سه وانت، رامک خودرو نیز چندی است که مدل وانت شده از شای بلند سنگ یانگ اکتیون را به نام اکتیون اسپرت پیش فروش می کند که با پیشرانه 150 اسب بخاری و گیربکس پنج سرعته دستی چیزی در حدود 120 میلیون تومان قیمت دارد و برای افرادی که بیشتر از وانت، به یک SUV دو دیفرانسیل با قابلیت حمل بار نیاز دارند، می تواند گزینه قابل تاملی باشد.

از سراسر وب
پیشنهاد از

2 دیدگاه

  1. یه پسر | تیر 15, 1394 | لینک نظر

    من نمی تونم درک کنم که واقعا چرا باید همچین پولی صرف وانت کرد حتی واسه آفرود

    • در پاسخ به: یه پسر

      کاوه | تیر 21, 1394 | لینک نظر

      جناب یه پسر اگر کسی معدن داشته باشه و یا یک کارخانه آب معدنی که بایستی در ارتفاعات قرار داشته باشه و یا کسی کمباین داره که همزمان هم نیاز به یک ماشین شاسی بلند واقعی برای حرکت در جاده های فرعی و زمینهای کشاورزی و همزمان نیاز به حمل وسائل سنگینی مانند بشکه های گازوئیل و قطعات یک خط تولید که نه اونقدر بزرگ و سنگین باشد که نیاز به تریلر و یا بوژی کش داشته باشه و نه اونقدر کوچک که در صندوق ماشین سواری جا بشه نیاز به همچین ماشینهائی خواهد داشت.البته برای آفرود با هزینه به مراتب کمتر از لندکروز نیز کاربرد دارند.
      پیکاپ نیسان واقعا یه وانت ضد ضربه هست و به قول معروف استخوان فیل هست.از اون ماشینهای کم استهلاکی که هیچوقت ناامیدت نمیکنه و همیشه در دسترس و گوش به فرمان.
      برخلاف ظاهری غیر عضلانی که کو چک به نظر میرسه وقتی داخلش مینشینید ماشینی بزرگ و بلند و با صلابت به نظر شما خواهد امد.
      مزایا:
      1-مستحکم و با صلابت

      2-کم استهلاک و گاها بدون استهلاک
      3-فرمان هیدرولیکی بسیار نرم ,حتی نرمتر از سواریها البته نه مانند آمریکائیها.
      4-برخلاف خشکی و فنربندی سفت در جاده های شنی با دست اندازهای زیاد ولی ریز نرم و بدون هیچ صدای اضافه ای حرکت میکند
      5-کولر نسبتا خوب
      6-علیرغم بلند بودن هندلینگ و پایداری مناسبی دارد حتی بهتر از برخی ماشینهای سواری

      معایب:
      1-بسیار ناامید کننده هست ماشینی که 90میلیون قیمت دارد دارای صندلی یک تیکه در جلو هست که مشکلات عدیده ای ایجاد میکند مانند 1-1-چنانچه قد راننده با قد سرنشین اختلاف داشته باشد تنظیم صندلی به گونه ای که هر دو راحت باشند مشکل است 1-2-با توجه به اینکه کولر فقط در جلو دریچه دارد و بین صندلی راننده و سرنشین فاصله ای وجود ندارد باد کولر براحتی به عقب ماشین نمیرود.1-3-اهرم تنظیم کفی صندلی خیلی کوچک و نامتناسب هست.
      2-قسمت عقب بسیار تنگ و کم جاست و برای افراد بلند قد غیر قابل استفاده است مگر کجکی بنشیند
      3-ماشینی با این قیمت تنظیم آینه های نه تنها برقی ندارد بلکه از داخل هم نمیشه با دست تنظیمش کرد.
      ودر پایان مصرف میانگین 13لیتر است.و حداکثر سرعتی که در جاده معمولی تونستم باهاش برم 155کیلومتر بوده که البته جزءموارد مورد بررسی یک پیکاپ نیست.
      همچنین خرید یک ماشین شاسی بلند و یا حتی کراس اوور برای کسی که استفاده واقعی ازش نمیکنه بزرگترین اشتباه هست چون کیفیت سواری بهترین کراس اوورها هم به پای ماشینهای سدان معمولی نمیرسه و هزینه های یک شاسی بلند و مصرفش به مراتب بیشتر از یک سدان است.لذت و هندلینگ بسیار کمتری نسبت به سدان دارد و میشه گفت صرفا چشم و هم چشمی و مد بودن افراد رو به سمت خرید شاسی بلند و یا بدتر از اون کراس اوور سوق میدهد.